نمک

نمک پنهان تهدیدی برای سلامتی !

 

بسیاری از غذاهایی که ما مصرف می کنیم حاوی نمک مستتر هستند.

از سس سالاد گرفته تا بیسکوییت و ساندویچ کوچکی که در کیف دارید و در یک کلام تقریبا تمام مواد غذایی که در روز مصرف میکنید مملو از یک ماده معدنی است که بنا به نظر بسیاری از کارشناسان، تدریجا بدن ما را رو به زوال میبرد. این ماده سدیم است، و حتی اگر دچار فشار خون هم نباشید باید در مورد کاهش مصرف آن فکر کنید.

میل به مصرف نمک به قدری خطرناک و جدی است که انجمن دارویی آمریکا به تازگی از سازمان نظارت بر مواد خوراکی و دارویی FDA خواسته است تا سدیم را از فهرست افزودنی های مجاز خوراکی حذف نمایند.

به گفته دکتر استفن هاوز (Stephen Havas) : "هیچ راهی برای پیش بینی و اعلام این مطلب که پس از سالها رژیم غذایی پرنمک داشتن، دقیقا چه بیماریهای مزمنی به دنبال خواهد داشت وجود ندارد.پس بهترین راه این است که مردم خطر مصرف نمک را به جان نخرند."

مشکل اینجاست که این ماده همه جا هست. پنیرهای ورقه ای و سبزیجات آبپز کنسرو شده پر از نمک هستند و نانهای شیرینی و نان ساندویچ هم از نمک بی نصیب نمانده اند. تا حدود 80% سدیم دریافتی ما در طول روز، از مواد غذایی فراوری شده و آماده می آید نه از نمکدان.

تازه ترین توصیه های مربوط به رژیم غذایی از این قرار است: بزرگسالان تندرست نباید در روز بیش از 2300 میلی گرم سدیم مصرف کنند، این مقدار در حدود یک قاشق چایخوری نمک است. اگر شخص بالای 50 سال و مبتلا به فشار خون بالا باشد، این مقدار به 1500 میلی گرم کاهش میابد.

با این وجود، بنابر جدیدترین آمار موجود، اکثر ما تا پایان روز 4000 میلی گرم سدیم مصرف میکنیم. شاید بگویید:

"اما من فشار خونی طبیعی دارم. خوب این عالی است اما عوارض دریافت بیش از حد سدیم به همین جا ختم نمیشود. یک مطالعه دو ساله بر روی زنان پس از سن یائسگی نشان میدهد که هرقدر میزان سدیم مصرفی در زنان بیشتر باشد، مقدار تحلیل استخوان مفصل ران آنان نیز بیشتر خواهد بود."

شواهد موجود نشان میدهند که رژیم غذایی پر سدیم میتواند خطر ابتلا به سرطان معده را نیز افزایش دهد. هرچند رسیدن به نتیجه قطعی در تمام موارد فوق به تحقیق بیشتری نیاز دارد، اما نقش سدیم در افزایش فشار خون به اثبات رسیده است. این ماده معدنی موجب میشود که مایعات در بدن نگهداشته شوند، این امر باعث بالا رفتن حجم خون شده و قلب برای جاری ساختن خون در سراسر بدن فشار فراوانی متحمل میشود. به مرور زمان، رگهای تضعیف شده و قلب خسته به سادگی مقدمات بروز سکته و ایست قلبی را فراهم میکنند.

سدیم بر روی افرادی که به سدیم حساسیت دارند و فشار خونشان با کم و زیاد شدن مقدار سدیم مصرفی به طور خطرناکی بالا و پایین میرود، تاثیر بسیار شدیدتری دارد. این حالت در بیش از یک چهارم افرادی با فشار خون عادی و نزدیک 60% افراد مبتلا به فشار خون بالا دیده میشود و احتمالا نوعی حساسیت ارثی است.

حساسیت به نمک، با افزایش سن بیشتر میشود. یکی از دلایل احتمالی آن میتواند کاهش توانایی و عملکرد کلیه در حدود 50 سالگی باشد. هر چه بدن نسبت به دفع سدیم ضعیفتر عمل کند، حساسیت به نمک در آن افزایش خواهد یافت.

تصادف اتوموبیل میتواند مرگبار باشد، اما پیش بینی آن ممکن نیست، پس به همه توصیه میشود که هنگام رانندگی کمربند ایمنی خود را ببندند، در اینجا نیز، شکی وجود ندارد که مشکلات ناشی از مصرف نمک جدی و حتی مرگ آور هستند، اما از آنجایی که نمیتوان گفت دقیقا چه کسانی به این مشکلات مبتلا میشوند، بهترین روش پیشگیری و عمل کردن به دستوراتی ساده خواهد بود.

در فروشگاه

سعی کنید هر ماده غذایی را به تازه ترین شکل ممکن خریداری کنید. فراوری شدن غذا یکی از مهمترین عوامل بالا برنده سدیم است. برای مثال به جای مواد آجیلی بو داده و پر نمک، نوع خام آنرا انتخاب کنید، به جای ژامبون یا کالباس مرغ، مرغ بریان تهیه کنید و از مصرف انهواع سبزجات و حبوبات کنسرو شده خودداری نمایید. در صورت لزوم حتما به جدول مواد غذایی موجود بر بسته بندی این مواد دقت کنید. در حال حاضر بسیاری از مواد غذایی وارداتی دارای برچسب "بدون سدیم" یا "کم سدیم" هستند. هنگام خرید سعی کنید موادی که دارای کمترین نمک هستند را انتخاب نمایید.

به طور کلی هر وعده محصول غذایی که قرار است به عنوان غذای اصلی مصرف شود-مانند پیتزای آماده، انواع خوراکهای آماده و ... - نباید بیش از 600 میلی گر و موادی چون سبزیجات کنسرو شده، سسها و مانند اینها نیز نباید برای هر وعده بیش از 300 میلی گرم سدیم داشته باشند.

در آشپزخانه

خساست گاهی معجزه میکند: هنگامی که مشغول تهیه غذاهایی که همراه با یک بسته پودر ادویه مخصوص عرضه میشوند هستید، تنها نیم یا کمتر از نصف این پودر را به کار ببرید زیرا بیشتر آن از نمک تشکیل شده است. به این ترتیب در یک بسته نودل آماده، تا 500 میلی گرم سدیم از میزان دریافتی خود کاسته اید.

مقدار غذا را افزایش دهید: غذاهای فرآوری شده را با مواد غذایی تازه، بخار پز شده یا کبابی ترکیب کرده و به جای مصرف آن در یک وعده، با افزایش مقدار مواد غذایی آنرا در دو وعده یا بیشتر مصرف کنید و میزان سدیم دریافتی خود را در هر وعده کاهش دهید.

شستن و آبکشی مکرر: سبزیجات و حبوبات کنسرو شده عملا در آب و نمک شناورند. با خالی کردن آب آنهاو آبکشی این مواد، تا 35% از نمک آنرا حذف خواهید نمود.

حسن بزرگ حذف تدریجی نمک این است که شما بالاخره مزه واقعی مواد خوراکی را خواهید چشید و حداکثر پس از 12 هفته حفظ رژیم کم سدیم، غذاهای کم نمک همانقدر که غذاهای عادی برایتان که خوشمزه بودند، به مذاقتان خوش خواهند آمد.

                           منبع         health.msn.com         

 

چربی زدایی

چربي‌زدايي با اسلحه سرد
ليپوساكشن يكي از رايج‌ترين و پرطرفدارترين تكنيك‌هاي جراحي در سطح جهان است. جراحان مي‌توانند به كمك اين تكنيك، رسوبات چربي‌هاي انباشته شده در بدن را از زير پوست بيرون بكشند. ميزان عوارض بعد از اين عمل و حتي مدت دوران نقاهت و بهبودي پس از اين عمل جراحي هم كاملا بستگي دارد به اينكه چه ميزاني از چربي را از بدنتان بيرون بكشيد و نيز در چه قسمتي از بدنتان. ‌
با اين حساب، مي‌شود گفت كه ليپوساكشن مخصوص آدم‌هايي است كه در نقاط خاصي از بدنشان، تراكم چربي دارند اما با اين وجود، وزن‌شان خيلي بالاتر از حد طبيعي نيست. ليپوساكشن به هيچ وجه، شيوه‌ مناسبي براي كاهش وزن نيست. اين تكنيك، براي برداشتن چربي مازاد از نقاط مختلف بدن مناسب است، نظير: شكم، باسن، ران، بازو، گردن و چانه و زير چانه. با اين شيوه، مي‌شود افزايش حجم پستان در مردان را هم درمان كرد. ‌

ليپوساكشن به چه درد مي‌خورد؟
آنهايي كه مي‌خواهند تن به تيغِ ليپوساكشن بدهند، لازم است كه اولا از سلامت عمومي برخوردار باشند، ثانيا هيچ‌گونه مشكل قلبي و عروقي نداشته باشند، و ثالثا از ديابت و ساير بيماري‌هاي تضعيف‌كننده سيستم ايمني در امان باشند. ضمنا آن بيماراني هم كه حالت ارتجاعي پوستشان به ميزان قابل‌توجهي افت كرده باشد، كانديداهاي مناسبي براي ليپوساكشن نيستيد. اين را هم بايد دوباره تاكيد كنيم كه ليپوساكشن اصلا روش مناسبي براي كاهش وزن نيست. اگر اضافه وزن داريد، بهتر است برويد سراغ ورزش و استفاده از رژيم‌هاي غذايي. ليپوساكشن بيشتر به درد آنهايي مي‌خورد كه مثلا شكمشان يك برآمدگي يا برجستگي غيرطبيعي دارد در حالي كه وزنشان طبيعي -و يا نزديك به طبيعي- است. ضمنا هر برآمدگي و تورمي هم درمانش ليپوساكشن نيست، مثلا بيماري سلوليت يك جور عفونت است كه پوست بيمار را متورم و قرمز مي‌كند اما به هيچ وجه نبايد براي درمان چنين تورمي سراغ روشي مانند ليپوساكشن رفت. ‌

توصيه‌هاي قبل از عمل‌
پيش از تن دادن به تيغ جراحي حتما با پزشكتان مشورت كنيد و مطمئن شويد كه آنچه مد نظرتان است، با همين جراحي تامين مي‌شود. پزشكتان بايد از تمام داروهايي كه مصرف مي كنيد و تمام بيماري‌هاي ديگري كه ممكن است داشته باشيد، حتما باخبر شود. اين آگاهي، ميزان موفقيت عمل را به وضوح افزايش خواهد داد. ‌
از چند ساعت قبل از عمل، بايد از غذاخوردن پرهيز كنيد. مدت زمان ناشتا بودنتان كاملا بستگي دارد به اينكه بخواهيد چه نوع ليپوساكشني انجام بدهيد. اما به طور معمول، اگر بخواهيد يك ليپوساكشن معمولي را صبح زود انجام بدهيد، بايد از نيمه شب، غذا خوردن را قطع كنيد. اگر مثلا حوالي ظهر يا بعد از ظهر قرار است عمل بشويد، خوردن يك صبحانه خيلي مختصر بلامانع است. اما اگر قرار است كه فقط يك ناحيه برجسته در بدنتان تحت يك بي‌حسي موضعي ليپوساكشن شود، ديگر اصلا لازم نيست ناشتا بمانيد.
‌2 ماه قبل از جراحي، بايد سيگارتان را هم كنار بگذاريد. سيگار كشيدن شانس بروز لخته‌هاي خوني را زياد مي‌كند و اين لخته‌ها ممكن است در جريان خون به حركت درآيند و خطرآفرين شوند و حتي اگر به مغز يا ريه برسند، مي‌توانند منجر به سكته مغزي و يا مرگ شوند.‌
بعضي داروها مانند آسپيرين و ايبوپروفن و برخي ديگر از مسكن‌ها را هم بايد پيش از عمل كنار بگذاريد و يا نحوه ادامه مصرف را از پزشك سوال كنيد. چنين داروهايي ريسك خونريزي را افزايش مي‌دهند و به همين دليل، بهتر است كه از يك هفته قبل از عمل، كنار گذاشته شوند. به هر حال، اگر شما در حال مصرف هر يك از اين داروهاي رقيق كننده خون باشيد، بهتر است كه پزشكتان قبل از عمل اطلاع پيدا كند چرا كه قطع ناگهاني و بدون توصيه پزشك هم ممكن است خطرآفرين باشد و مثلا منجر به پديدآمدن لخته‌هاي خوني در رگ‌هايتان شود. اگر قرار است فقط حجم كمي از چربي را با ليپوساكشن خارج كنيد، ممكن است يك جراحي ساده در مطب هم پاسخگو باشد. بعد از يك ليپوساكشن ساده كه در مطب انجام مي‌گيرد، مي‌توانيد بدون هيچ زحمتي به منزل برگرديد. اما اگر قرار باشد كه حجم زيادي از چربي را بيرون بكشيد و يا اگر پزشكتان بخواهد جراحي‌هاي همراه ديگري هم به انجام برساند، آن‌وقت ممكن است ضرورت پيدا كند كه در بيمارستان تحت جراحي قرار بگيريد و مثلا يك شب پس از عمل هم در آنجا بستري شويد. معمولا منطقه‌اي كه قرار است تحت ليپوساكشن قرار بگيرد، قبل و بعد از جراحي، مورد عكس برداري قرار مي‌گيرد تا پزشك بتواند به راحتي تغييرات موضعي را ارزيابي كند. ‌
پزشكان معمولا توصيه مي‌كنند كه تا چند هفته پس از ليپوساكشن، از لباس‌هاي تنگ و چسبان استفاده كنيد. براي از بين بردن ريسك عفونت پس از عمل هم معمولا آنتي بيوتيك تجويز مي‌شود. راستي، انتظار اين را هم داشته باشيد كه بعد از ليپوساكشن، تا مدتي دچار درد و تورم و سوزش باشيد. ممكن است چند روز طول بكشد تا بتوانيد دوباره به سر كارتان برگرديد. احتمالا چند هفته‌اي را هم بايد صبر كنيد تا بتوانيد دوباره به فعاليت‌هاي ورزشي و سنگين برگرديد و توان فعاليت طبيعي‌تان را دوباره به دست بياوريد. نتيجه عمل را به طور معمول بايد يك ماه پس از ليپوساكشن ببينيد. اين مدت زمان البته سه ماه تا شش ماه هم ممكن است تمديد شود.

خطرات ليپوساكشن
بعضي از خطرات اين جراحي زيبايي، دقيقا همان خطراتي است كه هر جراحي ديگري را هم تهديد مي‌كند، مثلا لخته‌هاي خوني (دي.وي.تي) كه معمولا پس از برخي جراحي‌ها و در ساق پا به وجود مي‌آيند، ممكن است پس از ليپوساكشن هم ايجاد شوند و پس از مهاجرت به ريه، حتي مرگ‌آفرين شوند. اما بعضي ديگر از خطرات ليپوساكشن عبارتند از: ناهمواري‌هاي ظاهري در سطح پوست، كرختي و بي‌حسي موضعي، عفونت‌هاي پوستي و…[e-mail]> 

نعناع

اسم من نعناع است !

 

ضد تشنج ، محرك و نيروبخش هستم .
سكسكه و تنگ نفس را شفا مى دهم .
ترشحات معده را كم مى كنم و عفونت ها را از بين ميبرم .

اسم من نعنا است ، به من نعناع و نعنع هم مى گويند. فارسى من سبزى هزارپا است ، زيرا ريشه من پاهاى زياد دارد و با سرعت در زمين جلو مى رود و شاخه هاى نو از خود خارج مى كند و يكى از راههاى تكثير من اين است كه اين شاخه هاى نو را وجين كرده ، و در جاهاى ديگر مى كارند. در شيراز به من ((رافويه )) مى گويند. بيش از سه هزار نوع دارم و تاكنون نام هشتاد گياه از خانواده ما در كتاب هاى داروسازى وارد شده و استفاده از آنها در درمان بيماريها تجويز شده است . پونه ها و سوسنبرها برادران تنى من هستند كه انواع و اقسام زياد دارند. ملايم ترين انواع ما نعناى بومى ايران است كه در شمال و مركز ايران مى رويد و آنرا در رديف سبزى هاى خوردنى مى فروشند، و نعناى اهوازى قسم ديگرى از آن است . يك نوع بومى من نيز در جنوب ، مخصوصا بلوچستان بطور وحشى مى رويد، و با اين كه عطر زيادى دارد هنوز مورد توجه صنعتگران واقع نشده و از اسانس فراوان آن بهره بردارى نشده است . قسمت مورد استفاده ما خانواده برگ و شاخه هاى گلدار ما است كه از آنها عرق نعنا و اسانس نعنا مى گيرند. عرق و اسانس نعنا باد شكن ، ضد تشنج ، محرك و نيروبخش مى باشد - ترشحات زيادى معده را كم مى كند و مسكن درد و زخم معده و سوزش آن است . دم كرده من جهت تقويت معده و روده توصيه شده و در ايران معمولا برگهاى مرا خشك كرده و براى خوشبو كردن ماست و دوغ به كار مى برند و نيز آنرا سرخ كرده به نام نعنا داغ جهت خوشبو كردن آش ها و سوپ ها مصرف مى كنند. برگ هاى ما پس از خشك شدن به صورت پودر در مى آيند و به همين جهت است كه قبل از خشك كردن ، بايستى آنها را شست و تميز نمود. چه در غير اينصورت پس از خشك شدن ، شستن آن مقدور نيست . خانواده ما به علت داشتن عطر و خواص بسيار، داراى اهميت بوده - ضد عفونى كننده ، ضد سم و ضد حشرات مى باشيم . در خوزستان با بسته هاى خرما چند شاخه نعنا همراه مى كنند تا از كرم گذاشتن آنها جلوگيرى كنند. در طب سنتى ايران زخمهايى كه در اثر كثافات و چرك كرم مى گذاشتند با جوشانده ى نعنا شسته و ضد عفونى مى كردند. براى جلوگيرى از شپش و ساير حشرات نيز از اين گياه استفاده مى شد. جوشانده دم كرده برگ ما ضد كلسترول بوده و خون غليظ را طبيعى مى نمايد و اين خاصيت در نوع بومى ايران زيادتر است و روى اين اصل به اشخاصى كه خون غليظ دارند، و چربى خونشان زياد است توصيه مى شود به جاى چاى از دم كرده نعنا خشك استفاده نمايند. ماليدن برگ ما مخصوصا با آرد جو مسكن سر درد مى باشد، چكاندن آب ما با عسل در گوش ، درد آنرا ساكت مى كند. جويدن ساقه و برگ ما، درد دندان را از بين مى برد و چون مرا با پر سياوشان بجوشانند و آنرا بنوشند، جهت درد قلب و خفقان و تقويت معده و قوه ماسكه (نگاهدارند غذا در معده ) و تقويت هاضمه و تسكين درد معده نافع است . نفخ معده و آروغ را تسكين مى دهيم و خوردن چند شاخه ى ما با رب انار ترش ، مسكن سكسكه و مانع قى است . ثقل سرد و اسهال شديد كه در اثر مسموميت غذايى ايجاد شده باشد با خوردن ما برطرف مى شود. براى تسكين سكسكه و تنگ نفس بهتر است مرا همراه با مستكى بجوند. ما ضد يرقان ، مقوى قوه باء مى باشيم . چنانچه يكى دو شاخه ما را در شير بماليد مانع بريدن و لخته شدن آن مى شويم . خوردن ما همراه با سركه و ساير ترشى ها مانع ضرر آن ها روى اعصاب است . براى تقويت اعصاب ، خوردن نان و پنير و نعنا سودمند مى باشد. دوغ و سكنجبين را هميشه با برگ و سرشاخه هاى ما معطر كنيد تا نوشابه اى مفيد و معطر داشته باشيد. وقتى شير در پستان جمع شد و منعقد گرديد، بهترين راه درمان آن استفاده از ضماد ما همراه با آرد جو مى باشد. ضماد ما جهت درمان بواسير و ورم بيضه و درد آن نافع است حول ما قبل از جماع مانع باردار شدن است و اين يكى از دستورهاى مفيدى است كه از هزار سال قبل در ايران جهت تنظيم خانواده و كنترل مواليد مرسوم بوده است . زياده روى در خوردن ما مولد باد بوده و توليد خارش در گلو مى نمايد.

 

خشکبار

مغزهاي خشكبار دستگاه دفاعي بدن را تقويت مي‌كنند

 

مغزهاي گردو، فندق، بادام، پسته، بادام‌زميني و انواع تخمه، دستگاه دفاعي بدن را تقويت مي‌كنند.

به گزارش سرويس «بهداشت و درمان» خبرگزاري دانشجويان ايران، طبق تحقيقات انجام شده از ديگر خواص اين مغزها مي‌توان به كاهش كلسترول خون، كاهش ابتلا به بيماريهاي قلبي ـ عروقي،‌ پيشگيري از پوكي استخوان و بيماريهاي دوران پيري اشاره كرد.

اين مغزها در هرم غذايي در گروه گوشت‌ها قرار مي‌گيرند و پروتئين، آهن، روي، كلسيم، پتاسيم و بسياري از مواد معدني ديگر را دارا هستند.